Neşter Şart

Neşter Şart

Haftaya yine yüreğimizi yakan haberlerle başladık. Okullarda yaşanan şiddet olayları artık “münferit” denilerek geçiştirilemeyecek bir noktaya geldi. Sormak gerekiyor:

Eksik nerede?
Eğitim sisteminde mi, öğrencide mi, öğretmende mi, yoksa velilerde mi?
Gerçeği görmekten kaçamayız.
Bu zincirin en kritik halkası ailelerdir.
Çocuklarına sınır koymayan, her davranışını “özgürlük” adı altında görmezden gelen bir anlayış, bugün yaşadığımız tabloyu hazırlamıştır.
Nasıl oluyor da bir öğrenci, okuluna silahla girip can alabiliyor?
Bu sorunun cevabı sadece okulda değil, evde başlıyor.
Bugün geldiğimiz noktada acı bir gerçek var:
Okullarda güvenlik yoksa, can güvenliği de yoktur.
Öğretmenler ne yapsın?
Eli kolu bağlı.

Müdahale etse suçlu, etmese yine suçlu.
Disiplin mekanizması işlemez hale gelmiş, öğretmenin otoritesi tartışılır duruma düşmüş.

Okullarda akran zorbalığından şiddete kadar birçok risk artık sıradanlaşmış durumda. Daha da vahimi, bazı öğrenciler bu tür eylemleri normal görmeye başlamış. Bunun arkasında sadece bireysel sorunlar değil, toplumsal bir çözülme yatıyor. Eğitim sistemi mutlaka değişmeli.
Ama bu değişim masa başında değil, sahada görev yapan öğretmenlerin görüşleriyle yapılmalı.

Ve en acil konu:
Okul güvenliği.

Devlet okullarının tamamına profesyonel güvenlik görevlisi atanmalı. Giriş-çıkışlar kontrol altına alınmalı. Okul, herkesin elini kolunu sallayarak girebildiği bir yer olmaktan çıkarılmalı.

Bir diğer önemli başlık ise dijital dünya.
Kontrolsüz şekilde kullanılan akıllı telefonlar ve şiddet içerikli oyunlar, genç zihinleri doğrudan etkiliyor. Sanal dünyada normalleşen şiddet, gerçek hayatta karşılık buluyor.

Bu bir bahane değil, ama göz ardı edilecek bir gerçek de değil.

Bugün konuşmazsak, yarın çok daha ağır bedeller öderiz.
Artık pansuman değil, neşter şart.